Bela bir qədim məsəl var “Özünü tanımayan heç kimi tanımaz”. Şəcərə konkret tarixi zamanın və məkanın məhsulu
ضربالمثلی قدیمی میگوید: «کسی که خود را نشناسد، هیچکس را نخواهد شناخت.» شجرهنامه، زاییدهی زمان و مکان تاریخی مشخص است.
خودشناسی
اینبار این شناخت خود به شناخت عرفانی خویشتن و بعبارتی سر در گریبان خود فرو بردن بقصد شناخت ضمیر خویش نیست بلکه شناختن پدران وجودی خود است که زمانی در این کره خاکی وجودی داشتند و بنده ی خدایی بودند.
